Clubweekend Last Gear den Ham

Na een jaar afwezigheid door herstel van een longembolie, gelukkig geen longebola of longcovid, is het weer eens tijd om wat hersenspinsels op papier te zetten. Dit jaar voor de verandering weer eens een andere chauffeur gekozen in de belichaming van Rob H en inderdaad dat kunnen er twee zijn maar ik was met meneer Harmsen: Uit goede tijden, slechte tijden (..).

Nico B had een alleraardigst huisje gehuurd en samen met Rob en mezelf waren wij een mooi trio. We hadden Feo als directe buurman en dan heb je wel waar voor je geld: Wat een eind buurman zeg (..). Vrijdag al een eerste verkenningsrit naar Sibculo, toch gauw een slordige 50+ km. Ik dacht eerst wel “ben ik fit genoeg?” maar dat bleek een onterechte zorg. De route zelf lag wel op 15 km aanrijden maar dan heb je ook wat: Abbink single tracks om mee te beginnen, waar niet op hout bespaard is. Als je van hout houdt (..), een aanrader! En dan was daar ook een meer, maar er was nog meer: nog een meer dus nog meer rondjes draaien maar wel oppassen dat er geen draaikolk ontstond. Zo zijn wij van LG dan ook wel weer: Altijd veilig fietsen, zelfs op de waterfiets (..). De route was erg mooi aangelegd en er zaten hier en daar toch nog wel wat technische stukken in, jammer dat ik daar niet zo van hout of is het houd? Altijd lastig die Dee of Thee, jammer dat ik de lagere school niet afgemaakt hebt, ik had wel potentie volgens de leerkrachten (..).

Een klein smetje waren twee voorvallen op de route: Meneer Harmsen is per ongeluk over een soort van houtslang met scherpe tandjes gereden want de eerste snakebite was een feit. Hey, dat rijmt maar dicht niet en zeker niet de band (..). Verder op in een soort van Daniël in de leeuwenkuil, sprong erin en zijn hemd was vuil maar dit was Wijnand S die in de kuil zijn fiets 180 graden wist te draaien maar ook zijn stuur zonder dat hij overstuur was of over zijn stuur ging (..). Deze Pavlov reactie van Wijnand zag ik niet aankomen maar nadat alles weer was teruggedraaid konden we weer vrolijk verder. De eerste rit met goed gevolg en goede energie afgelegd. Na een lekkere douche en een biertje door naar het avondeten: Chinees. Nou kunt u zich afvragen hoelang (..) moesten jullie daarop wachten want hoelang is een chinees nou feitelijk (..)? De rijsttafel was zeer uitgebreid en net zoals bij de normale afhaalchinees, bleef er best veel over. Afijn, de zwijnen willen ook wel eens iets anders dus geen parels maar chinees (..). Met nog een stoofperen ijsje toe was het buikje lekker vol en konden we eindelijk beginnen aan diepzinnige slappe gesprekken (..). Dag 1 op zijn einde, het mandje in en Rob de bedstee in, verschil moet er zijn.

Dan dag 2: Een route van 80 km die ons voerde van Lemele naar Ommen naar Hardenberg en terug, altijd makkelijk dat terug (..). Op papier best veel km’s maar in het echt ging het eigenlijk moeiteloos. Wederom een grote groep met veel dezelfde mensen van gisteren aangevuld met vers bloed. Met bloed is het altijd oppassen want het moet niet eindigen in een bad (..). Dit keer zelfs 3 routes aan elkaar geregen en het voelde eigenlijk als één grote route. Heel veel afwisseling en natuurlijk ook een eerste stop voor lunch. Vrijdag was die erbij ingeschoten dus vandaag dan maar eens luxe gaan. Zelf nam ik een Waldkorn broodje met beenham en honingmosterdsaus, een voortreffelijke keuze maar ook de broodjes kroket en omeletten vonden gretig aftrek. Daarna aangesterkt de route vervolgd en kennelijk ga ik goed op de beenham dus wat is de wijze les in deze: Meer ham op de benen, goed voor de schenen (..). Schenen is de verleden tijd van schijnen naar het schijnt maar nu wordt het verhaal wel erg ingewikkeld, in doeken en ze legden hem in een kribbe (..). Afijn voor je het weet is het kerst (..).

Rare plotwendingen maar dat had een positief effect op het laatste stuk van de route: de Lemelerberg. Zelden ging ik zo makkelijk over een berg en voordat ik het wist reed ik zowaar vooraan, wel in de afdaling moet ik bekennen. Wat een prachtige route, wie zou dat toch zo aan elkaar hebben geknoopt? Wederom een douche en warme maaltijd maar nu was de chinees vertrokken en stonden daar van allerlei salades, zalm, haring, tentharing (..) maar ook schnitzels, aardappelen en groenten, gehaktballetjes, carpaccio en een soort getrokken kip bij afwezigheid van getrokken varken. Heerlijk allemaal. En even waande ik mij in de film “Schnitzelparadijs”: Er waren nog 10 schnitzels over maar die kon ik niet meer op maar ook de rest van de club ook niet (..). Nu wel een ander dessert: Stroopwafel toetje.

Na deze veelzijdige maaltijd toch maar weer calorieën verbranden: Tafeltennissen met Wilma H die verrassend goed een balletje kon slaan. Ternauwernood in 3 sets gewonnen want Wilma gaf zich niet zomaar gewonnen. Sportief geëindigd, dan ook sportief naar bed, zo ben ik dan ook wel weer (..).

Dag 3: Na een goede nacht alvast voor tienen in de ochtend de afwas doen en de spullen pakken want het huisje moest om 10:00 uur verlaten gaan worden. Geen probleem natuurlijk en na het laatste ontbijt verzamelen op het veld voor de laatste veldtocht Nijverdal/Hellendoorn. De groep was deze keer iets kleiner maar toch gauw nog de bende van 13. Dat klinkt als ongeluk maar dat was het zeker niet. Groen en paars waren de kleuren en deze route had toch ook weer charmante beklimmingen en dito afdalingen. Natuurlijk weer een stop ingelast want het was toch weer 50+ km en een stop hadden we vrijdag gemist met een soortgelijke afstand. We gingen voor lunch maar gezien de grootte van de groep en het aantal mensen binnen werd het geen lunch maar gebak, met en zonder slagroom. Ikzelf natuurlijk zonder slagroom want dat gaat bij mij in de kuiten zitten, nou ja, niet alleen in de kuiten (..), maar het gaf niet het gewenste resultaat qua hernieuwde energie. Gelukkig had ik voldoende reserve maar de mulle zandwegen terug naar den Ham toe maakten het er niet beter op. Maar de laatste km’s waren asfalt en dat was weer lekker. Een prachtig weekend qua sfeer, activiteiten, eten en routes.

Een welverdiend woord van dank voor de organisatie is wel op zijn plaats. Kosten noch moeite zijn gespaard om dit weekend weer tot een “standaard” mooi LG-weekend te maken. Dat lijntje met Jan Pelleboer heeft wel wat gekost maar heeft ook zijn vruchten afgeworpen (..). Voor mij weer eentje om bij te schrijven in de LG-analen en in mijn eigen analen waarvan ik er toch inmiddels al vele heb.

Wat een leuke club hebben we toch en wat fijn dat we dit nog kunnen doen met de nogal oplopende leeftijd van de clubweekend deelnemers. Ikzelf ben inmiddels 17 jaar verder dan toen ik startte en de meesten die ik zag dan waarschijnlijk ook (..). Of de telling is anders (..).

Op nog vele clubweekenden!

Was getekend:

Peter de stukkiesschrijver