Limburgs Mooiste 2026

Limburgs Mooiste

Op 29 mei zijn vijf LG’ers naar Limburg afgereisd voor de prachtige klassieker Limburgs Mooiste. Peter, Jeroen, Wim, Tessa en Julia gingen de uitdaging aan. Het plan? Op 30 mei 150km fietsen met 2300 hoogtemeters!

“We, Wim, Tessa, Julia en ik, overnachtten in Abdij Rolduc”, aldus Peter. Jeroen kwam apart. Het was een prachtig gebouw. Maar het blijft een oud klooster. Alles was van hout: dat kraakte enorm. Hierdoor was de nachtrust niet optimaal.”

“De bedoeling was om gezamenlijk te starten. We waren uiteindelijk wat later bij de start, Jeroen was alvast vertrokken.”

Helaas gooide de weersomstandigheden wat roet in het eten bij Julia: een lekke band. “Ik heb helaas twee keer lek gereden. Daarvoor had ik al materiaalpech met mijn trapas. Deze maakte enorm veel herrie. Het lukte niet om het geluid te achterhalen of te verminderen. Juist op het moment dat het geluid weg was, rijd ik lek bij de tweede post…”

De band van Julia kon vervangen worden door een extra binnenbandje die ze bij zich had. “Normaal heb ik altijd twee binnenbandjes mee, maar ik dacht ‘ik rijd toch nooit lek’. Tja, dat was een fout… Het extra bandje wat ik mijn tas had, had een te kort ventiel. Gelukkig had Tessa nog een bandje mee met een langer ventiel.” Het leek voor Julia een mooie oplossing, maar wat bleek: er zat geen ventieldopje meer op. Uiteindelijk is er nog een band gebruikt van Wim om de band te verwisselen.

Met vier personen de banden wisselen is misschien iets te veel van het goede. Na kort overleg is Peter verder gaan rijden. “Dit soort tochten blijven prachtig. Er zijn eigenlijk twee redenen waarom: De tochten zijn echt goed georganiseerd. Dit maakt dat je een prachtige ervaring hebt om hier te kunnen fietsen. De tweede reden: Het zijn zulke leuke routes. Je komt op plekken waar je normaalgesproken helemaal niet zal rijden.”

Helaas bleef het niet op een lekke band voor Julia. Er bleek nog een steentje in haar buitenband te zitten, waardoor er opnieuw een platte band was. Na een paar laatste plak pogingen is Julia naar de laatste pauzepunt gereden en daar besloten om niet verder te rijden. Terwijl Tessa de auto aan het halen was, heeft een busje van de organisatie Julia terug kunnen brengen naar de finishlijn. Jeroen was inmiddels de finish gepasseerd, Peter legde de laatste klimmen af. “Klim 15 en 16 waren echt zwaar. Dan ben je er bijna, en dan kom je bij de laatste klim. Dat was echt even goed afzien. Volgend jaar ben ik er zeker weer.” Ook de rest van de groep was erg enthousiast ondanks de dag van hobbels in allerlei soorten en maten. Wie weet staan er volgend jaar een heel peloton van LG’ers aan de start!