Clubweekend 2025
Clubweekend
Dit jaar was het eindelijk zover, het lukte mij een keer om mee te gaan met het clubweekend, na al zoveel jaren alle verhalen te hebben aangehoord kon ik het eindelijk zelf beleven.
Nico had nog een slaapplaats over in een mooi hotelletje net over de grens, want de camping zat al vol, dus wat kon er nog misgaan? Vlak van tevoren hoorde ik, dat een groot aantal leden op de fiets naar Groesbeek ging, dat leek mij toch echt iets te veel.
Op de bewuste vrijdag ging bij mij nog een aantal malen de telefoon met telkens dezelfde vraag: “Rob ik hoorde dat jij met de auto gaat kun jij voor mij sloten/autosleutels/etc. meenemen?”. Dus ik met een volle auto naar Groesbeek. Om 13 uur aangekomen zouden we met een klein clubje ter plekke een tochtje maken door het Reichswald, maar 30 kilometer. Dat hebben we geweten! Er waren behoorlijke hoogteverschillen, maar die waren nog te overwinnen, maar een deel van de route was denk ik de laatste 3 jaar niet bereden en overwoekerd met bramenstruiken en mooi weer, dus je raadt het al: de benen waren een bloederige massa. Maar we hebben het uitgereden, de nodige krachttermen slakend, sorry daarvoor.
Na terugkomst bleken de stoere fietsers vanuit Eerbeek ook te zijn aangekomen, zij waren via allerlei sluipwegen en een heus veer over de Rijn naar Groesbeek gekomen. Ze bleken een koffiepauze te hebben gehad bij een MTB-museum, ik wist niet eens, dat zoiets bestond. Even ons hotel opgezocht in Duitsland om ons op te frissen.
Dit weekend wel een keer of 10 de grens over geweest en ja strenge grenscontroles: Nooit iemand gezien en niet eens een bordje dat je de grens over gaat, hoe weet je dan dat je de grens bent overgegaan: Nou simpel aan de Nederlandse kant op 2km 10 drempels, aan de Duitse kant geen drempels op 3km.
’s Avonds een heerlijke pizzamaaltijd en gezellig kletsen en natuurlijk plannen maken voor de zaterdag. De routeboeken lagen kant en klaar op tafel, dus dat ging lekker, snel naar bed om goed uitgerust te starten.
Zaterdag begon al met een klein drama ”lekke band”, toch de bramenstruiken niet helemaal overleefd, groepsfoto maken en ja hoor ook de reserveband alweer leeg. Ik heb nog nooit zoveel spontane hulp gehad: band vervangen 2X, nieuwe reserveband te leen, zoveel hulp, dat ik zelf nauwelijks de kans kreeg om iets te doen.
Dus eindelijk vertrokken, een aantal waren al onderweg, ons groepje had geheel overmoedig besloten de 4 routes van het “Rijk van Nijmegen” allemaal maar in een keer te fietsen. Een schitterende tocht met mooie uitzichten, grote hoogteverschillen en redelijk dreigende teksten zoals de “Traumatrail” en een kleine omleiding omdat we in een hardloopwedstrijd zaten. In het bos is het echter lastig om eetgelegenheid te vinden, gelukkig gaf Harry zijn navigatie aan dat er net naast de route een eetgelegenheid was, helaas GESLOTEN. Even aan de locals gevraagd en ja iets verder was ook nog iets. Op het terras werden we al dreigend aangesproken “kan ik jullie helpen”. We vertelden ons doel en dat we slechts met 5 waren, dat stelde de eigenaar blijkbaar gerust en we mochten naar binnen en konden van alles bestellen. Alleen waren wij van de verkeerde sport, want na ons kwam iedereen met een keu binnen en waren we dus terecht gekomen in het lokale driebandentoernooi. Na de inwendige mens versterkt te hebben terug naar de route. Komen we op de route de bocht om, beetje bult af met redelijke snelheid dus, en rijden we regelrecht een trouwreportage in (kon de mooie sneeuwwitte bruidsjurk net ontwijken). Al met al een mooie en vermoeiende dag.
Terug op de camping bleken we veruit de laatsten te zijn, dus snel omkleden en naar het Mexicaanse buffet (erg lekker en veel). Tijdens het buffet konden de ervaringen van de dag worden uitgewisseld. Iedereen had volgens mij een super dag gehad, er waren schnitzels gegeten in een restaurant wat eigenlijk dicht was, waarbij de meesten alleen de schnitzel hebben opgegeten (te groot), pijltje gemist etc., maar iedereen was voldaan met zijn/haar prestatie van de dag. Bij het kampvuur gingen de gesprekken nog een poosje door en werden de verhalen steeds mooier en sterker.
De afsluitende zondag bleek toch dat de energie bij de meesten een stuk minder was, er werd gewandeld of een kleine route gereden of een route naar een wijngaard (proeverij). Wij hebben de route van Mook nog een keer gereden, alleen nu inclusief bikepark. In Mook koffie was het plan, maar Mook is een slaapdorp op zondag, alles dicht. Op advies van een wandelaar naar de Maas gefietst, daar was wel iets “de Dolfijn”, dan denk je toch niet aan fietsen en inderdaad het was een watersportcentrum met een groot terras en vol met wielrenners! (Geen Flipper te bekennen).
Bleek daar een populair rondje te zijn over de dijk langs de Maas.
Terug in Groesbeek bleek iedereen zo zijn plannen te hebben voor de middag, caravan inpakken, nog even ergens langs, gewoon terug naar huis etc. Alhoewel gewoon terug naar huis Stijn had er nog niet genoeg van en ging ook nog op fiets terug naar Eerbeek, dit keer neem ik wel de kortste route naar huis, zei hij nog, HELD!!
Kort samengevat: Superweekend! Kijk al uit naar volgend jaar!
Rob Harmsen
Clubweekend: 26 t/m 28 september 2025
